Op 24 September 1930 werd door een aantal jongens een fluitistenclubje onder de naam 'De Vriendschap' gericht. Dit clubje kreeg al snel levensvatbaarheid, wat tot gevolg had, dat ouders zich met de gang van zaken gingen bemoeien en 'De Vriendschap' een vereniging met bestaansrecht werd. Op initiatief van een der oprichters, t.w. C. van Kleef, werd in 1938 besloten het fluitistencorps om te zetten in een harmonieorkest. Door het voeren van acties en het afsluiten van leningen werd het geld bij elkaar gekregen om de benodigde instrumenten aan te schaffen. De kort daarop uitgebroken oorlog deed het verenigingsleven geen goed, maar na de bevrijding werd toch de energie opgebracht om door te gaan met musiceren. In het begin van de zestiger jaren maakte "De Vriendschap" een grote opleving mee.

In 1962 werd deelgenomen aan het Wereldmuziekconcours in Kerkrade. Hoewel deze deelname niet bepaald succesvol verliep, had dit wel tot gevolg dat uitnodigingen ontvangen werden om buiten Woerden op te treden. In 1963 kwam de eerste buitenlandse uitnodiging binnen. Dat dit iets bijzonders was, blijkt wel uit het feit, dat er op de repetitieavond gecollecteerd werd, om geld bijeen te brengen, voor leden die wegens werkzaamheden, pas later op de plaats van bestemming (Besancon-Frankrijk) aanwezig konden zijn. Na deze driedaagse reis begon een periode waarin 'De Vriendschap' regelmatig in het buitenland optrad.

In deze tijd kwam men ook in aanraking met het nieuwe 'fenomeen' majorette. Als er in het buitenland opgetreden werd, zorgde de toenmalige impresario ervoor, dat een peloton majorettes 'De Vriendschap' versterkte. Naar aanleiding hiervan was het toenmalige bestuur van mening, dat men zelf ook wel voor majorettes kon zorgen. Zo werd in 1967 door middel van een reclamecampagne een aantal Woerdense meisjes aangeworven, en ontstonden er twee majorettepelotons.

Na de 'hausse' in de zestiger jaren kwam er voor 'De Vriendschap' ook een 'recessie'. In de beginjaren zeventig liep de animo om te musiceren schrikbarend terug. Andere vormen van vermaak kregen de voorrang. Jarenlang repeteerde het harmonie-orkest met een vijftiental leden in de Streekwerkplaats.

Met de komst van de dirigent, Gerard Stellaard, kreeg de vereniging aan het eind van de zeventiger jaren weer nieuwe impulsen. Onder zijn bekwame leiding en de enthousiaste inzet van een nieuw en verjongd bestuur kwam 'De Vriendschap' geleidelijk over het dieptepunt heen. In 1990 werd Gerard Stellaard opgevolgd door de huidige dirigent, Fred Boelhouwer.